Młyn stał się miejscem przyjęć z artystami, w którym spotykali się z pisarzami, studiowali literaturę i zaczęli pisać oraz publikować własne prace. Jej mąż początkowo pracował dla swojego wuja w paryskim banku, ale wkrótce zmęczyło go życie zawodowe i pod koniec 1923 r. rzucił pracę. W latach 1922–1925 małżonkowie wiedli pełen przepychu styl życia finansowany ze sprzedaży obligacji i akcji, których dywidendy były wcześniej podstawą ich dochodów. Tworzyli tzw. otwarte małżeństwo i oboje mieli liczne romanse pozamałżeńskie.

Po opublikowaniu dwóch tomików własnej twórczości, z których nie byli technicznie zadowoleni, małżonkowie znaleźli drukarza, który do tamtej pory zajmował się głównie produkcją nekrologów. Para była bardzo zadowolona z wydania tomiku wierszy Red Skeletons i postanowiła założyć wydawnictwo, początkowo nazwane od ich czarnego charta, Narcisse Noir. W połowie 1928 r. nazwa wydawnictwa została zmieniona na Black Sun Press. Małżeństwo stało się mecenasami sztuki, patronując artystom z tzw. straconego pokolenia. Publikowali wczesne prace niektórych wpływowych później pisarzy czy poetów, w tym Kaya Boyle’a, D.H. Lawrence’a, Harta Crane’a, Ernesta Hemingwaya, Henry’ego Millera i Anaïs Nin, Jamesa Joyce’a i Archibalda MacLeisha.