Talbina w krajach arabskich Talbina (at-talbīna), przygotowywana jest z mąki jęczmiennej razowej, lub z samymi jęczmiennymi otrębami, zmieszanej z mlekiem i miodem. W arabskiej medycynie ludowej kojarzy się z licznymi korzyściami dla osób chorych. O talbinie w Sunnie jest napisane, że Prorok Mahomet otrzymał talbinę od Boga, aby leczyć chorych muzułmanów. Awicenna w XI wieku zalecał jej stosowanie przeciwko gorączce. W świecie arabskim at-albina jest nazywana też talbīnat ash-shaʿir, „talbin jęczmienny”, ponieważ jest przygotowywana głównie z razowej mąki jęczmiennej.
Talbina jest zalecana do spożywana w czasie Ramadanu, jako suhur (posiłek przed świtem), lub iftar (posiłek po zachodzie słońca).
Talbina w Hiszpanii Potrawa została wprowadzona w Hiszpanii w czasach panowania islamskiego na Półwyspie Iberyjskim. Opisana została w źródłach średniowiecza i epoki nowożytnej. W przeszłości nazywana talbina, lub atalbina, (zapisywana również jako taluina lub ataluina), nazwy te oznaczały wiele różnych potraw kulinarnych z mąki jęczmiennej lub pszennej, które miały półpłynną konsystencję, podobną do owsianki. Wytwarzana jest obecnie głównie z mąki jęczmiennej wymieszanej z mlekiem migdałowym. Jednak jej składnikami w różnych regionach mogą być też woda, mleko krowie, papryka, czosnek, i różne mąki.