W 1915 wstąpił do formującego się 6 pułku piechoty Legionów Polskich. Został przydzielony do 2. kompanii na stanowisko sanitariusza. Wziął udział w kampanii wołyńskiej. W październiku 1915 został ranny w bitwie pod Kuklami. W listopadzie tego roku leczył się w Zapasowym Szpitalu Wojskowym Czerwonego Krzyża w Karolinenthal. W 1922 generał podporucznik Mieczysław Norwid-Neugebauer, były dowódca 6 pp, sporządził wniosek na odznaczenie Orderem Virtuti Militari, w którym napisał:
6 lipca 1916 dostał się do niewoli rosyjskiej. W następstwie zdrady został ujawniony jako poddany rosyjski i postawiony przed rosyjskim sądem wojskowym, który skazał go na dożywotnią ciężką katorgę. Przebywał w w Kijowie. W 1917, po wybuchu rewolucji lutowej w Rosji, został uwolniony. W czerwcu 1917 zameldował się w Polskiej Organizacji Wojskowej w Białej Cerkwi. Był oficerem Komendy Naczelnej nr 3. Po utworzeniu II Korpusu Polskiego na Ukrainie pełnił służbę informacyjno-wywiadowczą w sztabie korpusu.