alba alboides) – środkowe i wschodnie Himalaje do południowych Chin, północnych Indochin i północnej Mjanmy. Niektórzy autorzy populację z północno-środkowego i zachodniego Iranu zaliczają do podgatunku M. alba persica. Dawniej za podgatunki pliszki siwej uznawano także: pliszkę żałobną (M. maderaspatensis), pliszkę dużą (M. grandis) i pliszkę srokatą (M. aguimp).
mały|Podgatunek M. a. persica jest formą pośrednią między M. a. dukhunensis a M. a. personata
Charakterystyka thumb|Krótki film z pliszką siwą Cechy gatunku Pospolity i powszechnie znany ptak o kontrastowym czarno-biało-szarym upierzeniu i o wysmukłej budowie. W upierzeniu godowym samca podgatunku M. alba alba siwy grzbiet i skrzydła (od spodu są białe z szarobiałymi brzegami). Czarny wierzch głowy i kark, który nie łączy się z czarnym podgardlem i górną częścią piersi. Czoło, policzki, boki szyi, podogonie i spód ciała czysto białe. Skrzydła czarniawe, biało kreskowane. Ogon długi, czarny wewnątrz z białymi brzegami (czarne brzegi od spodu). Dziób cienki, zaostrzony. Upierzenie godowe samicy podobne do samca, ale mniej wyraziste. Po letnim pierzeniu upierzenie spoczynkowe obu płci wygląda na przybrudzone, podgardle, podbródek i wierzch głowy jaśnieją, jedynie górna część piersi pozostaje czarna.