Są również wspaniałymi kowalami i rzemieślnikami.
Tłumaczenia nazwy na język polski thumb|krasnolud Maria Skibniewska, pierwsza tłumaczka książek Tolkiena na polski, jako pierwsza użyła zgrubienia „krasnolud” do określenia istoty pochodzącej z mitologii nordyckiej, jako że jej zdaniem słowo to bardziej pasowało do poważnych i wojowniczych, choć niższych od ludzi Tolkienowskich dwarves niż „krasnoludek”, wyraz kojarzący się z maleńkimi, słabymi i zabawnymi istotkami, który stosowano jako tłumaczenie niemieckich der Zwerg i der Wichtelmänn u Grimmów czy duńskiego nisse u Andersena.
Słowo „krasnolud” pojawiło się wcześniej w Nowym słowniczku polsko-niemieckim z 1837 roku jako synonim słowa „pigmejczyk” tłumaczonego na der Zwerg. Później, w roku 1878, słowo to zostało użyte jako synonim „krasnoludka” w zbiorze podań z ziemi dobrzyńskiej zebranych przez Aleksandra Petrowa. Znaleźć je można także w elementarzu z roku 1929.
Do czasów przekładu Skibniewskiej jako określenia tych mitologicznych stworzeń (np. w przekładzie Eddy Joachima Lelewela czy librettach oper Richarda Wagnera) najczęściej używano słowa „karzeł”.