InDesign już w pierwszych wersjach zawierał w sobie przeważającą większość możliwości edycyjnych ze współczesnych mu wersji Quarka, a dodatkowo wiele innych, ze szczególnym uwzględnieniem rozbudowanego edytora tekstu. Jednocześnie był wyposażony w mechanizmy pozwalające na bliską współpracę z dwoma innymi programami Adobe – Photoshopem (grafika rastrowa) i Illustratorem (grafika wektorowa). W ten sposób firma Adobe stworzyła wszechstronny pakiet oprogramowania w dziedzinie DTP. InDesign nie był jednak pozbawiony niedoskonałości, jak choćby braku możliwości poprawnego sortowania indeksów w językach innych niż wersja programu czy problemach z obsługą fontów różnych typów o tych samych nazwach.
W 2007 r. została wydana 5 wersja programu, dostępna jako część (choć nie wyłącznie) pakietu Creative Suite 3. Wersja dla systemów Macintosh jest pierwszą przeznaczoną do pracy na komputerach Apple z procesorami Intel lub PowerPC.
InDesign obecnie jest jednym z bardziej popularnych programów do komputerowego składu i łamania tekstu, niemniej do wielu zastosowań użyteczniejsze okazują się być inne aplikacje.