Z lewockiego okresu twórczości pochodzą jego najsłynniejsze dzieła: ołtarz świętej Barbary w Bańskiej Bystrzycy (1509), ołtarz świętego Jerzego w Spiskiej Sobocie (obecnie część Popradu, 1516), główny ołtarz w kościele pw. świętego Jakuba w Lewoczy (1517). Pozostałe jego liczne dzieła są rozproszone po całej wschodniej i środkowej Słowacji. Znajdziemy je między innymi w Bardiowie, Spiskich Włochach (krucyfiks w kościele św. Jana Chrzciciela), Hrabuszycach (figury Marii Panny, św. Wawrzyńca diakona i św. Szczepana pierwszego męczennika w głównym ołtarzu kościoła św. Wawrzyńca), Sabinowie (figury św. Jakuba, św. Andrzeja i św. Jana Ewangelisty w kościele św. Jana Chrzciciela), Preszowie (rzeźby przedstawiające Ukrzyżowanego, archanioła i Ostatni odpoczynek Chrystusa w kościele św. Mikołaja) i Nowej Wsi Spiskiej (zespół Ukrzyżowania w kościele Wniebowzięcia NMP)Kucharík Juraj: Dielo Majstra Pavla, w: "Krásy Slovenska" R. 90, nr 5-6/2013, s. 56. Podobnie, jak w przypadku innych znanych pracowni rzeźbiarskich, nie jest pewne, które dzieła pochodzą spod ręki mistrza, a które - jego uczniów. Choć większość rzeźb jest gotycka, to jednak niektóre wykazują wyraźne cechy renesansowe, np. ołtarz pięciu świętych Janów w kościele pw.