Pojemności tych kondensatorów wahają się od ułamka do kilkudziesięciu pF.
W odbiornikach, w których strojenie nie odbywa się za pomocą fizycznego manipulatora, zamiast kondensatorów strojeniowych stosuje się diody pojemnościowe – warikapy.
Budowa kondensatora zmiennego stator – elektroda lub zespół elektrod (płytek) stałych; rotor – elektroda lub zespół elektrod (płytek) ruchomych, najczęściej elektrycznie połączonych z obudową (masą) kondensatora.
Płytki statora i rotora mogą być wykonane z aluminium lub miedzi i jej stopów. Płytki obu podzespołów wchodzą między siebie, nie mogą się jednak dotykać (zwierać), dlatego rozdzielone są warstwą dielektryka, którym mogą być: próżnia, powietrze, ceramika, mika lub teflon.
thumb|Kondensator strojeniowy – agregat W najprostszym wykonaniu kondensator strojeniowy tworzą dwie płytki, odizolowane od siebie warstwą dielektryka i ruchome względem siebie. Jednak w takim wykonaniu kondensator ma bardzo małą pojemność i stosowany jest tylko dla dużych częstotliwości. W celu zwiększenia pojemności buduje się kondensatory strojeniowe w postaci zespołów (sekcji) składających się z wielu płytek statora i rotora.