Niekiedy do błędów zalicza się również formy języka standardowego, które należą do mniej formalnych rejestrów, a także odstępstwa od zasad posługiwania się systemem pisma, choć ortografia i interpunkcja stanowią formalnie elementy zewnętrzne wobec systemu językowego. Podejście normatywizmu (preskryptywizmu) nie spotyka się z szeroką akceptacją w lingwistyce zachodniej, ale tworzy istotną część potocznych postaw językowych.
W ujęciu językoznawczym błędy określa się jako uchybienia w spontanicznej praktyce językowej. Błędy po stronie mówiącego objawiają się np. niedokończeniem wypowiedzi bądź omyłkowym ustawieniem dźwięków lub morfemów (mowa wówczas o przejęzyczeniach). Błędy po stronie słuchającego polegają np. na mylnym zinterpretowaniu wypowiedzi lub kształtu form językowych (reanaliza). Błąd powstaje również wtedy, gdy rodowity użytkownik języka, operujący swoim dialektem, w chybiony sposób dostosowuje rodzimą odmianę języka do zasad języka standardowego (dochodzi do tzw. hiperkorekcji).