W latach 80. działał w Polskim Związku Katolicko-Społecznym. Od 1983 do 1987 kierował strukturami regionalnymi PZKS. Od 1987 do 1990 należał do Niezależnego Zrzeszenia Studentów. W latach 1991–1999 działał w Stronnictwie Narodowo-Demokratycznym. Faktycznie kierował SND, którego przewodniczącym był Jan Tomasz Zamoyski. Przed wyborami prezydenckimi w 1995 był rzecznikiem prasowym sztabu Lecha Wałęsy, a następnie został rzecznikiem Ruchu Solidarni w Wyborach. W 1998 został prezesem SND, a w 1999 objął funkcję prezesa Stronnictwa Narodowego, powstałego w wyniku zjednoczenia SN i SND. Przed wyborami prezydenckimi w 2000 był szefem sztabu wyborczego Tadeusza Wileckiego. Bez powodzenia kandydował do parlamentu w 1991 z ramienia Narodowego Komitetu Wyborczego, w 1993 z listy Bezpartyjnego Bloku Wspierania Reform oraz w 1997 i 2001 z listy Polskiego Stronnictwa Ludowego. W wyborach samorządowych w 1998 bezskutecznie ubiegał się o mandat radnego sejmiku mazowieckiego z listy koalicji Ruch Patriotyczny Ojczyzna.