Zespół unikał kontrowersyjnych utworów, nie pokazywał się również na kontrowersyjnych wydarzeniach i przez to lewicowe ugrupowania uznały, że The Weavers zaprzedali swoje przekonania komercyjnym sukcesom. Niemniej jednak grupa była obserwowana przez FBI, a następnie wpisana na czarną listę podczas epoki McCarthy’ego. The Weavers stali się obiektem podejrzeń ze względu na reprezentowanie stylu protest song, które faworyzowały związki zawodowe jak również w związku z indywidualnymi przekonaniami członków grupy. Antykomuniści protestowali na ich występach, tępili także ludzi, od których sukces zespołu zależał. The Weavers byli prostym celem ze względu na swoją popularność i ogromną grupę fanów. Po tych wydarzeniach ich wspólna kariera zakończyła się i grupę rozwiązano w roku 1952.
Pete Seeger kontynuował swoją karierą solową. W 1955 dołączył do The Weavers, którzy wystąpili na koncercie w Carnegie Hall, obiekcie, którego zarząd nie był zainteresowany kontrowersjami otaczającymi grupę. Występ zakończył się znacznym sukcesem, jego zapis muzyczny nagrała wytwórnia Vanguard Records. The Weavers znowu osiągnęli szczyt popularności (pod koniec lat 50. muzyka folk stawała się coraz bardziej popularna, a nastroje antykomunistyczne powoli zanikały).