W 1925 r. prof. Edward Chodzicki założył pierwszą powierzchnię doświadczalną, na której posadził daglezję zieloną (Pseudotsuga menziesii) (drzewa skiełkowane w 1923 r.). Dziś są to najwyższe drzewa w promieniu kilkuset kilometrów (ponad wysokości).
Przed wojną na terenie arboretum zakładano wyłącznie powierzchnie doświadczalne. Posadzono ok. 100 gatunków drzew obcego pochodzenia. Powierzchnia ogrodu wynosiła wtedy . Jednak ze względu na brak stałego personelu rozwój arboretum w tym okresie był bardzo powolny.
Dodatkowo po II wojnie światowej liczba gatunków zmalała do 51 z powodu braku opieki i dwóch bardzo mroźnych zim.
W ogrodem zaopiekowała się Katedra Botaniki Leśnej Wydziału Leśnego SGGW. Zaczęto zakładać coraz to nowe poletka doświadczalne, szkółki, zakupiono nowy sprzęt, niezbędny do pielęgnacji drzewostanów. Nowe gatunki ściągnięto głównie z Arboretum w Kórniku.