Funkcja i miejsce w systemie planistycznym Pojęcie studium do systemu planistycznego wprowadziła ustawa o zagospodarowaniu przestrzennym z 1994Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym [uchylona w 2003] (). Studium było podstawowym dokumentem kreującym politykę przestrzenną gminy. Obok miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego było aktem planowania przestrzennego i w systemie planistycznym zaliczane było do aktów planowania ogólnegoP. Kwaśniak, "Plan miejscowy...", str. 52.. Nie było aktem prawa miejscowegoArt. 9 ust. 5 ustawy, a więc nie zawierało przepisów powszechnie obowiązujących i nie mogło być podstawą do wydania decyzji administracyjnych. Miało za to charakter aktu kierownictwa wewnętrznego, obowiązującego w systemie organów gminy. Wiązało wójta, burmistrza, prezydenta miasta przy sporządzaniu miejscowych planów zagospodarowania przestrzennegopoprzez wymóg stwierdzenia przez Radę nienaruszania ustaleń studium przez plan, przed jego uchwaleniem - art. 20 ust. 1 ustawy i służyło koordynacji ustaleń tych planów.
Wśród funkcji zadań studium wymieniane było również ukazanie gospodarczych i przestrzennych perspektyw rozwoju (swego rodzaju funkcja promocyjna)P. Kwaśniak, "Plan miejscowy...", str.