Zwłok zwierzęcia nie należy dotykać ze względu na możliwość przeniesienia wirusa.
Rozpoznanie oparte jest na badaniach laboratoryjnych, które wykonywane są w Polsce obecnie w dwóch ośrodkach: Państwowym Instytucie Weterynaryjnym – Państwowym Instytucie Badawczym w Puławach oraz Państwowym Instytucie Weterynaryjnym – Państwowym Instytucie Badawczym w Zduńskiej Woli. Przygotowywane są również niektóre Zakłady Higieny Weterynaryjnej.
Do diagnostyki wykorzystuje się badania na wykrywanie obecności przeciwciał (pośrednia immunofluorescencja, ELISA, Immunobloting, test immunoperoksydazowy IPT) oraz testy wykrywające wirusa (ELISA, immunofluorescencja bezpośrednia, hemadsorbcja oraz PCR).
Rozpoznanie różnicowe W rozpoznaniu różnicowym należy uwzględnić klasyczny pomór świń i pasterelozę, pleuropneumonię, cirkowirozę (PCV2), salmonelozę, dyzenterię, różycę, grypę świń, streptokokozę, chorobę Aujeszkyego, pikornawirusowe zapalenie mózgu i rdzenia (choroba cieszyńska) oraz zatrucia.