W 1409 w porozumieniu granicznym pomiędzy Wielkopolską a Nową Marchią wymieniona jako "Trzeboschow, Trzebeczow", w 1413 "Strzelusow", 1424 "Trzebyeschowa", 1424 "Trepsaw, Trzebyeschowa", 1428-37 kopia z XVII wieku "Trzebieszowo", 1454 "Thrzebyeschow", 1508 "Trzebyeschewko", 1563 "Trzebiessewo", 1564 "Trzebieszow", 1580 "Trzebieszewo", 1495 "Trzebieszawo".
W kronice gorzowskich pisarzy miejskich używano form Trebish (Trebischer Rodenandt) (1376). Trebisch (Trebischer) (1586), Trebitz (Trebi z scher falde) (1588). Później także Trzebieszewo (1580, 1603), Trzebiechowa (ok. 1601), Trzebieszów (1664, 1667, 1729), Trzebiszewo (1725, 1732, 1778), Trzebieszwo (1790, 1846)), Trzebiszew (1821, 1888).
Historia Miejscowość wspominały historyczne dokumenty prawne, własnościowe i podatkowe. Nazwa wsi została wzmiankowana w dokumencie Nikolausa von Jagowa z Santoka, który w 1347 nadał mieszczaninowi gorzowskiemu Henrykowi Bulen barcie w swych dobrach Sommerlate (Brzozowiec) aż do granic z Trzebieszewem (niem. Trebesitz) oraz Glinikiem. W latach 1402–08 miejscowość wspomniana w notatce z archiwum krzyżackiego o przebiegu granicy Wielkopolski z Nową Marchią. Pomiędzy Landsbergiem a dobrami biskupa poznańskiego granica biegła od dębu nad Wartą, w który wbity jest żelazny gwóźdź, aż do Trzebiszewa gdzie była usypana grobla.