Strefa Fresnela (czyt. „frenela”) – w radiokomunikacji (także w optyce) obszar propagowania energii sygnału radiowego znajdujący się wzdłuż linii łączącej nadajnik i odbiornik fal. Strefy Fresnela numerowane są liczbami naturalnymi, przy czym energia propagowana wewnątrz strefy pierwszej jest największa, a poza nią (w strefach o indeksach większych od 1) – maleje. right|500px Strefy Fresnela w przestrzeni pozbawionej przeszkód kształtem przypominają elipsoidę obrotową ulokowaną pomiędzy masztami radiowymi nadajnika i odbiornika. Jej kształt zależy od różnych czynników m.in. od częstotliwości. Im wyższa częstotliwość, tym kształt strefy Fresnela jest smuklejszy, zgodnie ze wzorem opisującym promień strefy Fresnela (będący promieniem koła przecinającego elipsoidę) w punkcie P:
gdzie: – promień n-tej strefy Fresnela w metrach, – odległość od nadajnika w metrach, – odległość od odbiornika w metrach, – długość fali radiowej w metrach.
thumb|270px|Przykłady sytuacji, w których znajdujące się wewnątrz pierwszej strefy Fresnela obiekty (od góry: powierzchnia ziemi, pojazdy na drodze, drzewa) wpływać będą niekorzystnie na odbiór fal radiowych Promień przekroju każdej strefy Fresnela jest najwyższy w środkowej jej części i zmniejsza się do punktu anteny na każdym końcu.