W 1952 trafił do paryskiego teatru Babylone w przedstawieniu Luigiego Pirandella Strzeż się Giacomino (Méfie-toi, Giacomino), a później związał się z teatrem Jeana-Louisa Barraulta i Renaud-Barrault.
Przez kolejne lata grał w filmie zazwyczaj role drugoplanowe, w tym jako oficer w komediodramacie kostiumowym René Claira Wielkie manewry (Les grandes manoeuvres, 1955) z Michèle Morgan, jako ojciec Lizardi w dramacie przygodowym Luisa Buñuela Śmierć w ogrodzie (La Mort en ce jardin, 1956) z Simone Signoret czy jako Nuttheccio w filmie kryminalnym Jeana-Pierre’a Melville’a Szpicel (Le doulos, 1962) u boku Jeana-Paula Belmonda. Jego pierwszą główną rolą była postać pisarza Paula Javala w melodramacie Jeana-Luca Godarda Pogarda (Le mépris, 1963) z Brigitte Bardot.
Kolejne, równie interesujące propozycje, to główne role w głośnych obrazach Luisa Buñuela;