rolki osadzone były na osiach – w droższych wykonaniach metalowych i smarowanych, w tańszych – ukształtowanych w obudowie na etapie produkcji elementy zapewniające współpracę z głowicą – metalowa blaszka ekranująca oraz wykonany z materiału niemagnetycznego element sprężysty, dociskający taśmę do głowicy za pomocą miękkiego klocka otwory zapewniające pozycjonowanie kasety w urządzeniu (prostokątne) i otwory umożliwiające wprowadzenie wałka napędowego (okrągłe) zabezpieczenie przed zapisem – wgłębienia w górnej części kasety umożliwiające zabezpieczenie każdej ze stron osobno przed niepożądanym nagraniem; w fabrycznie „czystych” kasetach wgłębienia te są przykryte dającymi się łatwo wyłamać języczkami, natomiast możliwość nagrywania można łatwo przywrócić przez zaklejenie otworu np. kawałkiem taśmy klejącej
system rozpoznawania rodzaju taśmy – wraz z pojawieniem się nowych typów taśm obudowa kasety została wyposażona w szczeliny, po których magnetofon mógł rozpoznać rodzaj nośnika: wgłębienie tuż koło blokady zapisu oznacza typ II, natomiast szczelina bliżej środka grzbietu kasety – typ IV.