Jest to odgłos imitujący pohukiwanie puchacza lub gruchanie gołębia. Ostateczne brzmienie oryginalnego utworu jest określane jako monumentalne. Według Budzyńskiego to on zdefiniował styl muzyczny zespołu.
Tekst Podstawowa wersja utworu jest zbudowana z dwunastu słów: „Jeżeli nam zabraknie sił / Zostaną jeszcze morze i wiatr / Nadejdzie nasz czas”. Zebrane są one w trzy frazy, z których każda jest powtórzona, tworząc zwrotkę. Piosenkę tworzą trzy identyczne zwrotki. Nie ma refrenu. Forma sprawia, że piosenka przypomina mantrę lub litanię. Jest to cecha wielu utworów Budzyńskiego.
Forma litanii wiąże się z treścią, co przez Budzyńskiego jest porównywane do zaklęcia. Tekst jest zainspirowany „Władcą Pierścieni” – powieścią, pod której silnym wpływem był wówczas Budzyński, używając pseudonimu Tom Bombadil. Jak wiele tekstów Budzyńskiego jest określany jako tajemniczy i mroczny, ale umiarkowanie optymistyczny. Budzyński podaje, że napisał go w czasie przeżywania problemów zdrowotnych. Opisuje on nadzieję w siły nadprzyrodzone tkwiące w naturze. Wiąże się to z chrześcijańskim podłożem Tolkienowskiego pierwowzoru. Budzyński podkreśla, że jego tekst ma wymiar uniwersalny, niezwiązany z sytuacją polityczną z okresu powstania. Przyznaje natomiast, że wpisuje się w kontekst polityczny okresu PRL jako tekst dający optymizm.