W jego składzie znaleźli się: Władysław Grabski, Stanisław Wojciechowski, Seweryn Światopełk-Czetwertyński, Marian Lutosławski, Fryderyk Jurjewicz, Bronisław Załęski, Tadeusz Rutkowski, Stanisław Leśniowski, Joachim Gallera, Jerzy Zdziechowski, Leopold Kronenberg, Franciszek Nowodworski, Paweł Górski, Jan Harusewicz, Jerzy Gościcki, Henryk Święcicki, Stanisław Glezmer, Władysław Glezmer, Władysław Żukowski, Aleksander LednickiMariusz Korzeniowski, Krzysztof Latawiec, Monika Gabryś-Sławińska, Dariusz Tarasiuk, Leksykon uchodźstwa polskiego w Rosji w latach I wojny światowej, Lublin 2018, s. 65..
Organ ulegał zmianom poprzez kooptację nowych członków. Liczył zwykle 31–34 członków. Istniał do reorganizacji struktur CKO KPwR, kiedy został zastąpiony przez pochodzącą z wyborów pośrednich Radą Główną. W 1915 zebrania Ogólne miały się odbywać razy w miesiącu pod przewodnictwem Pełnomocnika Głównego lub jego zastępcy. Do ich kompetencji należało m.in. rozpatrywanie sprawozdań Pełnomocnika Głównego o stanie spraw CKO, kooptowanie nowych członków CKO, oraz rozpatrywanie ogólnych i bieżących budżetów CKOMariusz Korzeniowski, Struktura organizacyjna i początki działalności Centralnego Komitetu Obywatelskiego Królestwa Polskiego w Rosji w 1915 r., „Annales Universitatis Mariae Curie-Skłodowska”. Sectio F, Historia Vol.