Promując suwerenność żywnościową ruch sprzeciwia się polityce neoliberalnej, protestuje przeciw oddawaniu produkcji i dystrybucji żywności mechanizmom wolnorynkowym oraz międzynarodowym korporacjom. Aby osiągnąć zrównoważoną produkcję żywności, jest za odbudowaniem suwerenności żywnościowej Europy w drodze pójścia m.in. w stronę agroekologii. Wizja ta jest zakorzeniona w tradycyjnych procesach edukacji międzypokoleniowej. Federacja z ekonomicznego punktu widzenia promuje gospodarkę korzystną dla społeczności: solidarność, obieg zamknięty, produkcję regionalną i dbałość o ekologię. Działalność rolnicza winna zatem respektować ograniczenia wyznaczone przez środowisko i kierować się lokalnymi warunkami oraz potrzebami, a nie interesami międzynarodowego kapitału oraz wzrostu za wszelką cenę. Z politycznego punktu widzenia priorytetowe dla organizacji są prawa małych i średnich producentów żywności.

ECVC wychodzi z założenia, że chłopi wraz z rodzinami i inni pracownicy wiejscy stają obecnie w obliczu systematycznego łamania swoich praw na poziomie globalnym, w tym również w całej Europie.