Redakcję pisma, wykupionego od Franciszka Granowskiego przez Maurycego Zamoyskiego, zreorganizował jego brat Marian, który następnie wydawał „Gońca” z Zamoyskim i Eligiuszem Niewiadomskim.
Po zlikwidowaniu „Przeglądu Wszechpolskiego” przez Romana Dmowskiego w 1905 Józef Lutosławski redagował z Zygmuntem Balickim nowy tygodnik endecki „Myśl Polska” (pierwszy numer w 1906), zamknięty w 1907 i zastąpiony w 1908 przez miesięcznik „Przegląd Narodowy”.
W latach 1908–1915 administrował majątkiem rodzinnym w Górnym Drozdowie oraz browarem. Brał aktywny udział w życiu kulturalnym i społecznym ziemi łomżyńskiej. Organizował przedstawienia, prowadził kursy rolnicze propagując spółdzielczość.
Należał z bratem Marianem do zagorzałych zwolenników Ententy. Po wybuchu I wojny światowej jesienią 1914 obaj organizowali z inicjatywy Romana Dmowskiego Centralny Komitet Obywatelski w Warszawie. Latem 1915 Lutosławscy opuścili Drozdowo w obliczu ofensywy niemieckiej, udając się z rodziną w okolice Mińska, a następnie pod koniec sierpnia do Moskwy. Tam również zajmowali się organizacją pomocy i edukacji dla uchodźców.