Pozostałe bajty zamienia na 3-bajtowe napisy zakodowane w ASCII, reprezentujące kody szesnastkowe tych bajtów poprzedzone znakami modyfikacji, którymi są znaki równości =. Sam znak równości, w celu uniknięcia wieloznaczności, jest zastępowany ciągiem =3D. Znaki tabulacji (kod 9) i spacji (kod 32, szesnastkowo 20) zapisywane są bez zmian, chyba że znajdują się na końcu kodowanej linii, wtedy mogą przyjąć odpowiednio postać =09 i =20. Alternatywnym rozwiązaniem, aby znaki tabulacji i spacji nie znalazły się na końcu kodowanej linii, jest wstawianie na końcu każdej z nich znaku równości =, który działa wtedy jak miękkie łamanie linii.
Maksymalna długość każdej zakodowanej linii wynosi 76 znaków. Jeśli w danym miejscu ma być wstawiony znak końca linii, to musi być on umieszczony jako sekwencja CR (kod 13) LF (kod 10) w systemie ASCII, a nie jako szesnastkowe wartości zakodowane w postaci =0D=0A.
Przykład Poniższy tekst jest w języku francuskim z francuskimi literami diakrytycznymi, które są zakodowane zwykle na 2 bajtach w formacie zapisu UTF-8: J'interdis aux marchands de vanter trop leur marchandises.