Przepływem pieniądza na wyspie steruje gracz, ustalając wysokość zarobków oraz cen towarów i usług. Poza pieniądzem żadna własność prywatna nie istnieje – wszystko jest w rękach państwa. El Presidente ma władzę absolutną, na wyspie nie ma żadnych regulacji prawnych ograniczających swobodę działania; nawet decyzje o tym, czy przeprowadzić wybory, podejmuje gracz. Decyzje gracza mają wpływ na wskaźnik zadowolenia oraz szacunek wśród ludności. Niskie wartości tych wskaźników mogą doprowadzić do przegrania wyborów, jeśli gracz podejmie decyzję o ich przeprowadzeniu. Jeśli niezadowolenie mieszkańców jest bardzo duże, nawet sfałszowanie 20% list wyborczych nie pomoże. Jeśli pomimo żądań mieszkańców wybory nie zostaną rozpisane, może to doprowadzić do buntu i zamachu stanu. By się przed tym uchronić, niezbędne są duże ilości wojska do utrzymania porządku. Wojsko nie jest potrzebne, jeśli gracz zadba o odpowiednio wysoki wskaźnik zadowolenia społecznego. W tym celu może budować najróżniejsze obiekty na wyspie, takie jak szpitale, kościoły, restauracje oraz odpowiednią liczbę budynków mieszkalnych. Kolejnym sposobem na zwiększenie zadowolenia, np. tuż przed wyborami, jest organizowanie różnego rodzaju rozrywek mieszkańcom, jak np. zorganizowanie igrzysk pankaraibskich, zaproszenie na wyspę znanego piosenkarza, a nawet papieża.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Tropico (gra komputerowa) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.