Masa tej gwiazdy to 14 ± 3 , a promień 7,3 ± 1,0 .
Zeta Orionis B Składnik ten został odkryty przez śląskiego astronoma Georga Kunowskiego w 1819 roku. Jest to gwiazda o wielkości 3,70 ± 0,01, oddalona od jaśniejszej pary o 2,40 sekundy kątowej (pomiar z 2013 roku). Niewielka zmiana położenia i odległości od ζ Ori A w ciągu ponad stulecia wskazuje na ruch orbitalny. Jest to błękitny olbrzym, należy do typu widmowego B0 III. Jego wielkość obserwowana to 4,0m, zaś absolutna to −4,1m. Jest to gwiazda zmienna typu Beta Cephei, która obraca się wokół osi z prędkością 350 km/s.
Zeta Orionis C Optyczny składnik Zeta Orionis C jest gwiazdą o wielkości 9,54 ± 0,03, oddaloną o 58,10″ od składnika A (pomiar z 2013 r.) i 59,8″ od składnika B (w 2002 r.).
Zobacz też Lista gwiazd w gwiazdozbiorze Oriona Lista najjaśniejszych gwiazd w poszczególnych gwiazdozbiorach Lista największych gwiazd
Przypisy
Linki zewnętrzne
Alnitak w serwisie SolStation
Kategoria:Błękitne nadolbrzymy Kategoria:Błękitne olbrzymy Kategoria:Gwiazdozbiór Oriona Kategoria:Gwiazdy potrójne Kategoria:Gwiazdy typu widmowego B Kategoria:Gwiazdy typu widmowego O Kategoria:Gwiazdy zmienne typu Beta Cephei Ori, ζ Kategoria:Pas Oriona Kategoria:Podolbrzymy