Sakralność wojny i prawa rzymskiego, KUL 2011, s. 40, 41, 68.Por. Tacyt, Ann. II 17.Por. Liwiusz XXVI 48.
Organizacja Legion w okresie wczesnej republiki dzielił się na: 30 manipułów (batalionów) po 2 centurie; 60 centurii (kompanii) po stu żołnierzy a po reformie Mariusza na: 10 kohort (pułków) po 3 manipuły (ok. 480 żołnierzy) z tym, że pierwsza kohorta miała zazwyczaj ok. 1100 żołnierzy (podwójny stan); 30 manipułów (batalionów) po ok. 160 żołnierzy; 60 centurii (kompanii) – w zależności od okresu od 50 do 100 żołnierzy (zazwyczaj ok. 80), każda z kohort liczyła po 6 centurii, wyjątkiem była pierwsza kohorta, w której centurii było 5, jednak o podwójnym stanie liczbowym. W skład legionu wchodziły też centurie jazdy dzielące się na szwadrony (łac. alae) i drużyny (łac. decuriae), oddziały lekkozbrojnych piechurów – welitów (velites), oddziały zwiadowcze, inżynieryjne, aprowizacyjne itd. Z powodu tego urozmaicenia legion był samodzielną jednostką operacyjną o dużej wszechstronności działania. Dzięki temu oraz ścisłej dyscyplinie armia rzymska była przez setki lat najskuteczniejszą armią świata starożytnego.