W Madrycie 1971 zdobył brązowy medal, w Belgradzie 1973 srebrny, a na zakończenie kariery w Katowicach 1975 został mistrzem Europy.
Dziesięć razy zdobywał mistrzostwo Polski: w 1966 w wadze półśredniej, a od 1967 do 1975 nieprzerwanie w wadze lekkośredniej.
Walczył przez większość kariery w barwach Legii Warszawa. Wcześniej reprezentował RKS Łódź i Widzew Łódź. Ze względu na styl boksowania zwany był „mistrzem kontry”.
Po zakończeniu kariery został trenerem pięściarskim. Był trenerem kadry narodowej seniorów Polskiego Związku Bokserskiego. W 2005 został uhonorowany Nagrodą im. Aleksandra Rekszy.
Zmarł w warszawskim szpitalu po ciężkiej chorobie. Uroczystości pogrzebowe odbyły się 22 lutego 2016 na cmentarzu na Zarzewie przy ul. Lodowej.
Odznaczenia Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (pośmiertnie, 2016) Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (1999) Złoty Krzyż Zasługi (1972)
Przypisy .
.
Linki zewnętrzne
Kategoria:Bokserzy na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1968 Kategoria:Bokserzy na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1972 Kategoria:Laureaci Nagrody im.