W 1642 r. wieś nawiedzili węgierscy huzarzy w służbie cesarza, którzy ponownie ją spustoszyli. Ludność zmuszona została do opuszczenia zrujnowanych domostw, chroniąc się w okolicznych lasach. Wykaz poddanych Maciejowej z 1661 r., a więc sporządzony 13 lat po zakończeniu wojny, ukazuje następujący obraz wsi. Do tutejszego pałacu należał browar. W całej miejscowości żyło 14 chłopów posiadających duże gospodarstwa, 18 zagrodników i 35 chałupników, oraz kilkanaście rodzin utrzymujących się z zajęć pozarolniczych: 12 tkaczy, 2 krawców, aż 3 osoby opiekujące się stawami hodowlanymi (rybak, strażnik stawu i opiekun grobli), ponadto młynarz, grajek oraz handlarz zbożem. Daje to łącznie 88 rodzin. W 1661 r. majątek w Maciejowej zakupił generał Ludwig von Montdeverques.
W 1672 r. majątek ten nabył hrabia Johann Ferdinand Karwarth, który w latach 1686-1888 odbudował tutejszą siedzibę rycerską w postaci barokowego pałacuArne Franke, Maiwaldau. Maciejowa, w: Dolina zamków i ogrodów. Kotlina Jeleniogórska – wspólne dziedzictwo. Das Tal der Schlösser und Gärten. Das Hirschberger Tal in Schlesien – ein gemeinsames Kulturerbe, Jelenia Góra 2001, s. 369-371..