W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa krośnieńskiego.
Do 1772 roku, Ziemia sanocka, powiat sanocki, województwo ruskie, następnie do 1918 roku w powiecie sanockim w austriackiej prowincji Galicja.
Historia Prawdopodobnie jest to wieś służebna grodu sanockiego lokowana przez księcia Bolesława Jerzego Trojdenowicza w dolinie potoku Różowego, podobnie jak pobliskie Jurowce, które swoją nazwę mogły wziąć od imienia księcia, czy Czerteż, który swoją nazwę wziął od gwarowego słowa „czerteżnyki”, tj. rzemieślnicy. Nazwa Kostarowce może pochodzić od określenia „kostyhrowci” – gracze w kości, komicy, artyści.
W połowie XIX wieku właścicielem posiadłości tabularnej Kostarowce był Władysław Urbański. W 1880 roku wieś liczyła 1047 mieszkańców (w tym: 206 katolików, 671 unitów oraz 169 osób deklarujących inne wyznania). Pod koniec XIX wieku większościowa własność należała do Zenona Słoneckiego. W 1905 roku Stanisław i Seweryn Słoneccy posiadali we wsi obszar 281 haAlojzy Zielecki, Życie gospodarcze, w epoce autonomii galicyjskiej, w: Sanok. Dzieje miasta. Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995. s. 405..