Protokół drzewa rozpinającego, protokół drzewa opinającego, (od ang. ) – protokół komunikacyjny wykorzystywany przez sieci komputerowe (np. LAN) w drugiej warstwie modelu sieciowego OSI, opracowany przez Instytut Inżynierów Elektryków i Elektroników (IEEE) i opisany w dokumencie IEEE 802.1D. STP opiera się na algorytmie opracowanym przez Radię Perlman podczas jej pracy w Digital Equipment Corporation.
STP obsługiwany jest przez przełączniki (ang. ) i mostki sieciowe (ang. ). Stworzony dla zwiększenia niezawodności środowisk sieciowych, umożliwia on konfigurację tych urządzeń w sposób zapobiegający powstawaniu cykli. Protokół ten tworzy graf bez cykli (drzewo) i ustala zapasowe łącza, w trakcie normalnej pracy sieci blokuje je tak, by nie przekazywały one żadnych danych, wykorzystywana jest tylko jedna ścieżka, po której może odbywać się komunikacja. Na szczycie grafu znajduje się główny przełącznik tzw. korzeń (ang. ), zarządzający siecią. Korzeniem zostaje przełącznik na podstawie identyfikatora. W momencie gdy STP wykryje problem, np. zerwany link, rekonfiguruje sieć, uaktywniając łącze zapasowe;