Moskwa stała się siedzibą metropolity Cerkwi prawosławnej w 1326 roku. Iwan otoczył stolicę dębową palisadą, tworząc fortecę zwaną Kremlem. Ufundował także kamienny sobór Zaśnięcia Matki Bożej. Skupowanie ziemi, budowa cerkwi, soboru oraz fortyfikacji wymagała gromadzenia funduszy (stąd jego przydomek „Kalita” – sakiewka), w tym celu wykorzystywał część z danin, jakie zbierał dla Tatarów jako wielki książę.
W 1335 roku Nowogród Wielki uznał władzę wielkiego księcia Iwana. W 1336 roku Aleksander, były wielki książę, który zbiegł na Litwę do księcia Giedymina, na audiencji w Seraju uzyskał od chana Ozbega przebaczenie i przywrócenie tytułu wielkiego księcia Tweru. Zaniepokojony tym Iwan pospieszył do Złotej Ordy i przy pomocy ogromnych łapówek przekonał chana Uzbeka do odwołania Aleksandra do Seraju, gdzie książę Tweru został w 1339 roku zamordowany.
Dzieci: Siemion Dumny Iwan II Piękny Daniel, u. 11 grudnia 1319
Przypisy
Kategoria:Książęta moskiewscy zależni od Złotej Ordy Kategoria:Zmarli w 1340 Kategoria:Urodzeni w XIII wieku