Po cesji obu księstw na rzecz Prus 12 marca 1850 król Fryderyk Wilhelm IV przejął go 16 stycznia 1851 do systemu odznaczeń pruskich i stworzył niejako dwa "ordynki" orderu: królewski i książęcy.
W ordynku królewskim istniały dwie odmiany: wojskowa i cywilna, każda z czterema klasami: Wielki Komandor (Großkomtur) z gwiazdą lub bez gwiazdy, siedem odmian krzyża Komandor (Komtur) z gwiazdą lub bez gwiazdy, siedem odmian krzyża Kawaler (Ritter), trzy odmiany krzyża Właściciel (Inhaber), dwie odmiany krzyża
W ordynku książęcym istniały cztery klasy i dwa medale: Krzyż Honorowy I klasy (Ehrenkreuz 1. Klasse) Krzyż Honorowy Komandorski (Ehrenkomturkreuz) Krzyż Honorowy II klasy (Ehrenkreuz 2. Klasse) Krzyż Honorowy III klasy (Ehrenkreuz 3. Klasse) Medal Honorowy (Ehrenmedaille) Medal Zasługi (Verdienstmedaille)
W czasach wojny order był nadawany wyłącznie oficerom, którzy odznaczyli się wyjątkową odwagą na polu bitwy. System II Rzeszy nie dopuszczał wielokrotnego nadawania tego samego odznaczenia, a więc oficer do rangi kapitana włącznie, który już posiadał Żelazny Krzyż I klasy, a nie miał jeszcze szans na uzyskanie Pour le Mérite, był wynagradzany nadaniem "Hohenzollerna" III klasy z mieczami.