Księstwa zjednoczyły się ostateczne w 1735.
Podział ziem Wettynów w 1826 Po śmierci Fryderyka IV i tym samym wygaśnięciu linii rodu rządzącej księstwem Saksonii-Gotha-Altenburg powstał spór pomiędzy pozostałymi przedstawicielami rodu o schedę po zmarłym księciu. Spór zakończył się po arbitrażu króla Saksonii Fryderyka Augusta II i zawarciu traktatu w Hildburghausen 12 listopada 1826. Na mocy ustaleń zdecydowano, że: Dotychczasowy władca księstwa Saksonii-Hildburghausen książę Fryderyk został władcą księstwa Saksonii-Altenburg (ale bez Gotha). Natomiast władzę nad Hildburghausen przejął książę Saksonii-Meiningen. Saksonia-Meiningen oprócz Saksonii-Hildburghausen dostała od Saksonii-Coburg-Saalfeld terytorium Saksonii-Saalfeld oraz dystrykt Themar, a także Mupperg, Mogger, Liebau i Oerlsdorf. Księstwo Saksonii-Coburg-Saalfeld otrzymało Saksonię-Gotha od Saksonii-Gotha-Altenburg, tym samym powstały księstwa: Saksonia-Coburg-Gotha i Saksonia-Altenburg.
Książęta Saksonii-Coburg i Saksonii-Saalfeld (od 1735 formalnie Saksonii-Coburg-Saalfeld)