w tym ostatnim celu używa się zwykle igieł o stosunkowo dużej średnicy; igły do wstrzyknięć domięśniowych – średniej długości (czasem nieco dłuższe), grube (średnica 1 mm), o mocnej, sztywnej konstrukcji umożliwiające wbijanie ich w mięśnie; igły do nakłucia lędźwiowego – długie i bardzo cienkie, czasem stosowane z grubszą prowadnicą, pozwalają na znieczulenie podpajęczynówkowe i znieczulenie zewnątrzoponowe, jak również na pobranie płynu mózgowo-rdzeniowego do badań.
Zwyczajowe oznaczenia kolorystyczne igieł do iniekcji: jasnożółty – 0,3 mm czerwony – 0,33 mm jasnoszary – 0,4 mm brązowy – 0,45 mm pomarańczowy – 0,5 mm ciemnoniebieski – 0,6 mm ciemnoszary lub czarny – 0,7 mm ciemnozielony – 0,8 mm ciemnożółty – 0,9 mm kremowy – 1,1 mm różowy – 1,2 mm biały – 1,6 mm niebieskoszary – 1,8 mm jasnozielony – 2,1 mm
Igły do pobierania i rozpuszczania leków Pobieranie leku z fiolki i rozpuszczanie w niej leku powinno odbywać się z użyciem igły z otworem bocznym, której konstrukcja zapobiega dostawaniu się do igły skrawków gumowych z zatyczki fiolki podczas wkłuwania i zanieczyszczeniu leku tymi skrawkami.
W przypadku ampułki igła powinna mieć wbudowany w nasadkę filtr, który zapobiega pobraniu ze szklanych ampułek razem z lekiem drobin szkła, powstałych w wyniku otwarcia ampułki.
Zobacz też
igła chirurgiczna
Przypisy
Kategoria:Przyrządy i narzędzia medyczne