1718–1721 – Wykonanie iluzjonistycznych ołtarzy bocznych św. Kazimierza i Matki Boskiej. 1718 – Zakupienie późnobarokowej ambony. 1745–1748 – Kościół wzbogaca się o nowe organy. Wzbogacenie świątyni o dwa cenne nagrobki Marii Karoliny z Sobieskich oraz Marii Józefy Sobieskiej. 1752 – Wymiana dzwonów na nowe. 1769 – Wymiana tabernakulum. 1775–1780 – Uzupełnienie tabernakulum tronem eucharystycznym.
W 1740 wybudowano utrzymany w barokowym stylu budynek klasztorny ufundowany przez rodzinę Radziwiłłów prawdopodobnie ze względu na wstąpienie do tego zakonu Anny Kazimiery Petroneli Radziwiłłówny (w klasztorze s. Augustyny). Autorem projektu był włoski architekt Antonio Solar.
W 1794 klasztor stracił większość dóbr, m.in. 73 srebrne elementy dekoracyjne w tym naczynia liturgiczne oraz 4 figury aniołów z ołtarza głównego. Zarekwirowano również blachę pokrywającą dach kościoła co ze względu na warunki atmosferyczne groziło mu ruiną. Jednak dzięki zapobiegliwości przeoryszy klasztoru dach pokryto innym rodzajem blachy a całość została odnowiona i ozdobiona od nowa pod okiem Bonawentury Solariego.