Styl życia związany z działalnością The Byrds stanowił również jedną z głównych inspiracji dla powstania filmu Dennisa Hoppera, Swobodny jeździec z 1969 rokuGeorge Starostin, Only Solitaire: The Byrds, data dostępu: 14.05.2020.
Działalność grupy można podzielić na trzy etapy:
1964–1965: okres popu; 1966–1968: okres psychodeliczny; 1968–1973: okres country.
W 1991 grupa została wprowadzona do Rock and Roll Hall of Fame. Laudację zespołu wygłosił Don Henley, perkusista i wokalista Eagles.
Styl i filozofia twórcza Grupa The Byrds zaliczana jest, obok Grateful Dead oraz Jefferson Airplane, do tzw. „pierwszej fali amerykańskiej psychodelii”. Wraz z kwartetem The Mamas & the Papas współtworzyła także scenę „południowokalifornijskiego folku”.
Treściowo muzyka The Byrds łączyła dwa biegunowo różne oblicza kultury amerykańskiej: z jednej strony protestancką religijność oraz sentymentalne przywiązanie do biblijnych tradycji Stanów Zjednoczonych, a z drugiej strony dążenia związane z awangardą psychodeliczną, hippisowskim indywidualizmem oraz rewolucją obyczajowąMichał Gołębiowski, Jesus, Mary Connecticut. O kontrkulturze i chrześcijaństwie, „Christianitas” 26.03.2020.