Vittore Carpaccio, właściwie Vittore di Pietro Scarpazza (ur. prawdopodobnie między 1460 a 1465 w Wenecji, zm. przed 26 czerwca 1526, być może w Wenecji lub Koprze) – włoski malarz renesansowy, jeden z najważniejszych przedstawicieli szkoły weneckiej przełomu XV i XVI wieku. Specjalizował się w wielkoformatowych obrazach narracyjnych, przedstawieniach religijnych i portretach. Jego rozbudowane cykle malarskie łączyły historie świętych z realistycznymi przedstawieniami architektury, strojów, ceremoniału i życia codziennego Republiki Weneckiej.
Do najbardziej znanych dzieł Carpaccia należą dziewięcioobrazowy cykl poświęcony św. Urszuli, obrazy wykonane dla Scuola di San Giorgio degli Schiavoni, Cud Krzyża Świętego na moście Rialto, Weneckie damy, Polowanie na lagunie, Młody rycerz w pejzażu oraz późne obrazy ołtarzowe przeznaczone dla kościołów na Istrii. Znaczna część jego monumentalnych cykli została rozproszona lub zaginęła, jednak zespoły zachowane w Wenecji należą do podstawowych źródeł ikonograficznych dotyczących wyglądu miasta u schyłku XV wieku.