Głębinowe badania naukowe Stabilną platformę na wzburzone morza zaprojektowano jako statek, zdolny do uzyskiwania przegłębienia dochodzącego do 90 stopni. Jego dziób i rufa połączone są konstrukcją w postaci rury. Na rufie znajdują się platformy, drabiny i oraz osprzęt, pozwalający na funkcjonowanie jednostki w pozycji roboczej. W pozycji tej dziób zanurza się głęboko, ustawiając cały statek pionowo, a nad powierzchnią wody pozostaje jedynie rufą. Wąski rurowy kadłub stawia niewielki opór w warunkach nawet silnego falowania (rozkołysu), dzięki czemu całość stanowi dużo bardziej stabilną platformę do badań naukowych od konwencjonalnej jednostki pływającej.
Wojsko Pochodzący z czasów amerykańskiej wojny secesyjnej okręt wojenny USS „Monitor” uważany jest za przodka jednostek półzanurzalnych. Posiadał niewielką wolną burtę (potocznie rozumianą jako odległość pomiędzy pokładem a poziomem wody), zaś maszynownia, bunkry węglowe i pomieszczenia załogi znajdowały się poniżej linii wodnej. Jedynie mała sterówka, wieża artyleryjska i komin wystawały ponad płaski pokład. Nie można go jednak uznać za właściwą jednostkę półzanurzalną, nie mógł bowiem zmieniać poziomu zanurzenia.