Vaughan, Laura, Mapping the East End Labyrinth w: Werner, s. 225.. Doprowadziło to do przeludnienia w jednej z najuboższych dzielnic – Whitechapel, a tym samym do pogorszenia warunków mieszkaniowych i możliwości zatrudnienia tamżeLife and Labour of the People in London (London: Macmillan, 1902–1903). Przestępczość i alkoholizm były w rejonie Whitechapel powszechne, a skrajne ubóstwo zmuszało wiele kobiet do prostytucji. W październiku 1888 roku, zgodnie z szacunkami policji, pracowało tam około 1200 prostytutek i działały 62 domy publiczneEvans i Skinner, Jack the Ripper: Letters from Hell, s. 1; policyjny raport z 25 października 1888, MEPO 3/141 ff. 158–163, cytowany w Evans i Skinner, The Ultimate Jack the Ripper Sourcebook, s. 283; Fido, s. 82; Rumbelow, s. 12.. Trudności gospodarcze rodziły też napięcia społeczne. Między 1886 a 1889 rokiem po ulicach wielokrotnie przetoczyły się demonstracje, z których jedna, przeprowadzona 13 listopada 1887, doprowadziła do zamieszek i interwencji policjiBegg, Jack the Ripper: The Definitive History, s. 131–149; Evans i Rumbelow, s. 38–42;