Piotr I, który nie chciał dopuścić do wzmocnienia pozycji Augusta II, obiecał konfederatom pomoc w usunięciu wojsk saskich, a nawet detronizację króla. Siły konfederatów wynosiły w lutym 1716 r. 2260 husarii, 7500 pancernych, blisko 3900 jazdy lekkiej, 3100 arkebuzerii, 5900 porcji dragonii, 13 170 porcji piechoty (w tym 7 batalionów samodzielnych) w sumie blisko 36 tys. żołnierza i do pospolitego ruszenia w liczbie od 6 tys. do kilkunastu.
Po początkowym poparciu Augusta II na stronę konfederatów przeszedł Chryzostom Gniazdowski. Wsławił się dowództwem niejednego zwycięstwa konfederatów. Zadał Sasom krwawe straty pod Lesznem i Środą Wielkopolską. W kwietniu 1716 w Środzie stworzył konfederację województw wielkopolskich.
W czerwcu 1716 roku konfederaci pokonali Sasów w II bitwie pod Sokalem.