Miąższ u młodych okazów kruchy, białożółty, później jasnobrązowy, na starość ciemniejszy, nie nasiąkający wodą, bez wyraźnego zapachu i smaku. Cechy mikroskopowe Zarodniki szeroko owalne, 18–20 × 9–10 µm, z wieloma małymi kropelkami tłuszczu, wyraźnie brodawkowate, w odczynniku Melzera nieamyloidalne, Worki 300–350 × 16–17 µm, z cylindrycznym amyloidalnym ujściem. Parafizy cylindryczne, na końcach lekko szypułkowe. Gatunki podobne Najbardziej podobne są: Paragalactinia michelii i Peziza phlebospora, jednakże jest wiele innych podobnych gatunków kustrzebek i rozróżnienie ich tylko na podstawie cech makroskopowych jest niemożliwe. Konieczne są badania mikroskopowe.
Zasięg występowania i siedlisko Występuje w Ameryce Północnej i Europie. M.A. Chmiel w 2006 r. przytoczyła 3 stanowiska w Polsce, w późniejszych latach podano następne. Aktualne stanowiska podaje także internetowy atlas grzybów. Znajduje się w nim na liście gatunków zagrożonych i wartych objęcia ochroną.
Saprotrof naziemny.