W 1931 utworzył stowarzyszenie „Nowa Polska”, skupiające przede wszystkim przedstawicieli młodego pokolenia śląskiej inteligencji (Alojzy Targ, Jan Kotajny, Emil Świerzy) i został redaktorem naczelnym „Nowej Polski” (1931–1932); stowarzyszenie zostało wkrótce rozwiązane przez władze. Wraz ze swoim środowiskiem, określanym powszechnie „Musiołowcami”, zaangażował się w tworzenie Ochotniczych Drużyn Roboczych, pełniąc w inspektoracie ODR dla województwa śląskiego funkcje instruktora oświatowego (1933–1936) i kierownika zatrudnienia młodzieży (1935–1936), a także Oddziałów Młodzieży Powstańczej oraz Robotniczego Instytutu Oświaty i Kultury im. Stefana Żeromskiego. Na czele swojego środowiska współpracował początkowo z sanacją śląską, otrzymał płatny urlop na działalność w ODR od wojewody śląskiego Michała Grażyńskiego, jednak nie zyskał jego przychylności.