Morfologiczne analizy kladystyczne przeprowadzone przez zespół Garwooda umieściły Idmonarachne w obrębie Serikodiastida jako grupę siostrzaną dla pająków, bliższą nim niż Uraraneida. Jednak w 2018 roku opisana została Chimerarachne, a w 2022 roku Parachimerarachne – rodzaje tworzące grupę Chimerarachnida; takson ten również uznawany jest za siostrzany dla kladu złożonego ze współczesnych podrzędów pająków, choć jedna z analiz umieściła go w obrębie Uraraneida.
Morfologia Pajęczak o ciele długości około 10,4 mm. Prosoma zbliżona była budową do tej u pająków i nakryta karapaksem. Chwytająco-tnące szczękoczułki miały sterczące ku przodowi człony nasadowe i zwrócone ku dołowi pazury, ustawieniem będąc zbliżonym do szczękoczułków plagiognatycznych współczesnych Mesothelae. Sternum było płytkowate. Nogogłaszczki osiągały 3,8 mm długości i nie odbiegały zbytnio budową od odnóży krocznych, acz pozbawione były nadstopii i zwieńczone były pojedynczym, grzbietowym pazurkiem. Odnóża były niezmodyfikowane, podobnie zbudowane, o lekko rozszerzonych dosiebno-brzusznie udach, szeroko z nimi stawowo połączonych, krótkich i prawie trójkątnych rzepkach, dość długich goleniach i nadstopiach oraz krótszych i zwieńczonych parą osadzonych na onychium pazurków stopach. Kolejność par odnóży od najdłuższej do najkrótszej to: IV, III, II, I.