Polskiego Nazewnictwa Grzybów Polskiego Towarzystwa Mykologicznego nadała nową nazwę parasolka drobnozarodnikowa.
Morfologia Kapelusz Średnica początkowo do 17,5 × 11 mm, powierzchnia zwykle raczej ciemno czerwonobrązowa, ale może być jaśniejsza, pomarańczowo- lub żółtobrązowa, na środku jaśniejsza, szybko blaknąca z wiekiem. Blaszki Gęste, wolne, oddzielone od łodygi niby koronką, czasami niewidoczną. Liczba blaszek = 32–50. Cechy mikroskopowe Podstawki 4-zarodnikowe. Zarodniki 6,5–10,4 × 5,5–8,4 × 5,0–6,3 μm, silnie soczewkowate; w widoku z przodu zaokrąglone, trójkątne, romboidalne, z jajowatym, stożkowym, zaokrąglonym lub sercowatym wierzchołkiem, z boku elipsoidalne do nieco migdałowatych. Cheilocystydy wydłużone, workowate do cylindrycznych, czasami maczugowate do niemal kulistych. Pleurocystydy podobne. Gatunki podobne Parasola kuehneri może być wstępnie rozpoznany w terenie po jaskrawo czerwonobrązowym kolorze. Parasola leiocephala jest zwykle jaśniejsza i jej kapelusz nie ma czerwonych odcieni, Parasola plicatilis występuje zwykle na terenach trawiastych. P. kuehneri wyróżnia się wąskimi, trójkątnymi, romboidalnymi zarodnikami, mniejszymi i jaśniejszymi niż u P. leiocephala. Parasola schroeteri i P.