Amat-Mamu została kapłanką nadītu, gdy adoptowała ją starsza kapłanka imieniem Belessunu. Cały majątek Belessunu zapisano Amat-Mamu pod warunkiem, że zapewni adoptowanej matce dożywotnie utrzymanie. Dodatkowo spłaciła dług matki o wartości 2/3 mina 5 szekli srebra.
Po dwóch latach kuzynki Belessunu, również kapłanki naditu (Amat-Samas i Nisi-Inisu), wytoczyły rozprawę przeciw Amat-Mamu i Belessunu. Rościły sobie prawa do posagu zapisanego przez Belessunu adoptowanej córce. Sąd przyznał rację Belessunu, potwierdzając praworządność zapisu o spadku. Wyrok został opatrzony komentarzem, że żaden członek rodziny Belessunu, wuj Amat-Mamu ani jego dzieci, nie są uprawnieni do wniesienia skargi na Amat-Mamu w tej sprawie. Wszystkie dokumenty potwierdzające przekazanie majątku Amat-Mamu były składowane w bibliotece jej wuja, lecz zaginęły. Po tym, jak Amat-Mamu w 1736 r. p.n.e. straciła swoje archiwum, stworzono kopię tabliczki opisującą rozprawę sądową dotyczącą spadku.
Upamiętnienie Amat-Mamu pojawia się jako postać drugoplanowa w książce She wrote on clay Shirley Graetz.
Przypisy
Kategoria:Babilonia Kategoria:Mezopotamskie kapłanki Kategoria:Mezopotamscy uczeni i pisarze