Po II wojnie światowej był inspektorem rolnym w łódzkim Urzędzie Repatriacyjnym. W 1946 został organizatorem, wykładowcą i kierownikiem Zakładu Rybactwa w Wyższej Szkole Gospodarstwa Wiejskiego w Łodzi. W 1949 został asystentem w Katedrze Ichtiobiologii i Rybactwa SGGW Warszawie. Wykładał hodowlę ryb w stawach na Studium Rybackim oraz kierował doświadczalnictwem rybackim w gospodarstwach SGGW.
W 1952 obronił pracę doktorską „Poszukiwanie miernika wartości użytkowej w selekcji karpia”. W 1953 został adiunktem Katedry Rybactwa SGGW, a w 1954 docentem. W latach 1951–1958 pełnił funkcję kierownika Działu Produkcji Stawowej w Instytucie Rybactwa Śródlądowego. W 1961 został kierownikiem Katedry Rybactwa, a następnie Zakładu Ichtiologii i Rybactwa. Został mianowany profesorem nadzwyczajnym w 1968. W 1972 napisał na Wydziale Rybactwa Morskiego Akademii Rolniczej w Szczecinie pracę habilitacyjną pt. „Zasady normowania obsad w stawach karpiowych”. W 1974 został profesorem zwyczajnym.
Został pochowany na cmentarzu ewangelicko-augsburskim przy ul.