Król Węgier zagwarantował dalmatyńskim miastom królewskie przywileje i autonomię.
Warunki pokoju Na mocy traktatu pokojowego Republika Wenecka zrzekła się praw do ziem od Kvarneru aż do Durazzo. Utraciła następujące miasta: Dubrownik (tracąc zwierzchność nad Republiką Raguzy), Nin, Skradin, Split, Szybenik, Trogir, Zadar i wyspy: Brač, Cres, Hvar, Korčula, Krk, Osor, Pag, Rab. Wenecjanie dostali 22 dni na opuszczenie Dalmacji. Władca Wenecji nie mógł od tej pory nosić tytułu „dux Dalmatiae et Croatiae”. Ludwik Węgierski zrzekł się natomiast pretensji do weneckich miast Cividale del Friuli i Treviso oraz do półwyspu Istria, czyli do ziem, które opanował w 1356 roku. Postanowiono o wymianie jeńców i przywróceniu swobodnego przepływu osób pomiędzy oboma państwami.
Przypisy
Kategoria:Historia Chorwacji Kategoria:Traktaty międzynarodowe Węgier Zadar Kategoria:Wydarzenia 1358 Kategoria:Zadar