Zginął podczas likwidacji obozu, pod koniec kwietnia 1945 roku, około 10 dni przed wyzwoleniem obozu koncentracyjnego przez wojska alianckie.

Pozostała działalność Był członkiem zarządu, a w latach 1929–1938 także przewodniczącym łódzkiego oddziału Stowarzyszenia Elektryków Polskich, będąc jednocześnie członkiem głównego zarządu Stowarzyszenia, a także członkiem zarządu i wiceprzewodniczącym Centralnej Komisji Szkolnictwa Elektrotechnicznego SEP oraz przewodniczącym łódzkiego oddziału tej komisji, delegatem do Centralnej Komisji Normalizacji Elektrotechnicznej SEP, członkiem rady opiekuńczej Zakładu Badawczego Państwowej Szkoły Techniczno-Przemysłowej, a później Państwowej Szkoły Włókienniczej w Łodzi. Był członkiem łódzkiego Towarzystwa Kursów Technicznych, w którym był skarbnikiem, wiceprzewodniczącym, a następnie prezesem. Był członkiem zarządu Związku Zawodowego Techników, prezesem Polskiego Komitetu Elektrotechnicznego w Warszawie.

Od 1929 należał do zarządu, a następnie także pełnił funkcję wiceprezesa Łódzkiego Klubu Sportowego. Był również wiceprzewodniczącym Związku Harcerstwa Polskiego i prowadził Koło Przyjaciół Harcerstwa. Od 1932 był działaczem Towarzystwa Opieki nad Zabytkami Ludoznawczymi i Archeologicznymi w Łodzi.