Powstały wówczas nowe szyby kopalni „Giesche”. Pierwszym był wydrążony w latach 1903–1910 podwójny szyb „Carmer” (późniejszy „Pułaski”) o głębokości 450 m. Drugim – szyb wentylacyjno-zjazdowy „Nickisch” (późniejszy „Poniatowski”), wybudowany w latach 1904–1911, o głębokości 400 m. Przy nowym szybie powstało nadszybie z jednozastrzałową stalową wieżą szybową i budynek maszynowni, w którym w 1908 roku zainstalowano elektryczną maszynę wyciągową firmy AEG wyposażoną w dwa silniki elektryczne, która działała do czasu zamknięcia zakładu w 2017 roku.
Cały zespół zabudowy szybu „Nickisch” początkowo składał się także z wentylatorni, stajni, warsztatów i magazynów, a naprzeciwko szybu wzniesiono budynek administracyjny kopalni, w którym mieściła się też cechownia z łaźnią robotniczą i kotłownia. Najstarsze budynki zespołu szybu „Nickisch” zostały wzniesione w 1906–1912.
Nazwa szybu pochodzi od nazwiska jednego z przedstawicieli spółki Georg von Giesches Erben – barona Nickischa von Rosenegka.
W sąsiedztwie szybu „Nickisch” w 1908 roku rozpoczęto budowę drugiego po Giszowcu osiedla patronackiego dla pracowników kopalni „Giesche”, a dzięki swojej lokalizacji osiedle to nazwano Nickischschacht (z niem. Szyb Nickisch).