U niektórych gatunków przegroda na rozgałęzieniu strzępek może czasami wyglądać bardzo podobnie do sprzążki. Z tego powodu najlepiej szukać przegród w strzępkach nierozgałęzionych. Czasami gdy wysycha protoplazma grubościennych strzępek, tworzy się na ich przegrodach zniekształcenie, które można mylnie wziąć za sprzążkę. Taka wysuszona protoplazma może wyglądać jak ciemna linia w poprzek strzępek, ale zwykle będzie znacznie cieńsza niż ściana strzępek, podczas gdy prawdziwa przegroda będzie miała tę samą grubość co reszta ściany strzępek. Jeśli znalezienie strzępek generatywnych jest trudne, szukać ich należy na krawędziach rozwarstwień lub wzdłuż młodych, aktywnie rosnących brzegów podstawek.
Rozgałęzienia strzępek u niektórych gatunków są dość charakterystyczne, ale często trudne do interpretacji. U murszaka rdzawego (Phaeolus schweinitzii) strzępki rozgałęziają się prawie pod kątem prostym, ale jest to rzadkością, zwykle pomiędzy główną strzępką a nową gałęzią boczną tworzy się kąt ostry. W kontekście wielu gatunków grzybów poliporoidalnych o owocniku rozpostartymi pomiędzy sąsiednimi, równoległymi strzępkami istnieją połączenia typu H, przypominające mały mostek strzępkowy. Nie mają one znaczenia taksonomicznego.